,

نکاتی در باب ولایت

بسم الله الرحمن الرحیم

بزرگان باطن نبوت را ولایت میدانند. ,چون ولایت معانی گوناگونی دارد :۱ دوستی ۲ سرپرستی ۳ رها کننده از قیود ۴ قریب به حقیقت…..

سه معنای اول در گرو معنای چهارم است, یعنی اگر کسی به حقیقت نزدیک وقریب بود میتواند از آن خبر بدهد والا نبی چگونه از چیزی که خودش دارا نشده خبر بدهد؟

ابتدا قریب میشود بعد در اثر قربت آگاه میشود.وقتی ولایت قربت حاصل شد آن معانی دیگر ولایت هم در این معنا هست یعنی, کسی ولایت وسرپرستی را به عهده میگیرد که قریب وآگاه به حقیقت باشد و انسان کسی را دوست میگیرد که قریب باشد وکسی آزاد کننده انسان از قیود سایه هاست که قریب باشد که مولانا این قسم از ولایت را اراده کرده وفرموده

کیست مولا آنکه آزادت کند

بند رقیت زپایت بر کند مثنوی مولوی

وقتی بشر از بندگی غیر خدا وهوای نفس رها شد, آنگاه میتواند #عبدالله باشد.

 معنای عمیق امامت و ولایت درزیارات ایشان چنین فرموده شده :

بیمنه رزق الوری و بوجوده تثبت الارض والسماء

رزق موجودات وخلق موجودات بخاطر ولایت او وبدست اوست چه ارزاق مادی, چه معنوی, اصلا وجود عالم به اوست چون او روح عالم است وعالم بدون ولی خدا پیکر بی جانند.

وقتی معنای حقیقی ولایت روشن بشود اصلا خود مردم میخواهند سرپرستشان این چنین کاملی باشد .

وقتی پیامبر اکرم صلوات الله علیه, حضرت امیر علیه السلام را در مباهله همراه خود می برد وخداوند حضرت را به مثابه جان پیامبر میداند ومیفرماید : انفسنا . کاملا روشن است که چه کسی ولایت وقربت به حقیقت دارد…

آنکه جان پیامبر است بر کل عالم ولایت دارد ولو عالمیان ندانند که رزقشان و وجودشان به یمن وجود حضرت امیر و اولاد معصومشان تا حضرت حجت سلام الله علیهم است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *